Viva Paella!

De zweetdruppeltjes parelen als een sensuele flamencodans over het voorhoofd van vele mensen, de temperaturen tikken weer boven de 30 graden aan en de airco draait overuren. Het is eind augustus en de nazomer heeft zijn intrede gedaan. Wie nog op vakantie moet of al terug gekeerd is heeft zich vast tegoed gedaan aan al het lekkere eten wat er voor handen was. Of dit nu een buffet was op het all-in resort in Turkije, een lekker vers croissantje op de Franse camping of misschien wel een exotische maaltijd in Azië?
Omdat Spanje nog steeds één van de meest bezochte vakantiebestemmingen onder de Nederlanders is, doken we eens wat dieper in op het nationale gerecht van Spanje: de Paella. Want als er 1 gerecht is dat zomer ademt is het de paella wel.

De paella kent zijn oorsprong in het zuiden van Spanje, om precies te zijn in Valencia en heeft afhankelijk van de regio als hoofdingrediënten: rijst, zeevruchten als vis en schaaldieren, stukjes kip, konijn, tomate frito (een basis van tomaten), snijbonen en saffraan voor die typische gele kleur. Wil je echt de smaak van Valencia op jouw bord toveren dan voeg je hier natuurlijk Garrofónes (een speciale soort witte bonen uit Valencia) aan toe. Als je ze kunt krijgen tenminste.

Zoals ieder nationaal of streekgerecht is de naamgeving van dit gerecht twijfelachtig, maar taalkundigen kunnen bijna zeker stellen dat de naam paella afstamt van het Spaanse woord 'patella'. Een andere leuke variant is dat de mannen in Valencia eens per jaar voor hun vrouwen kookten en om dit speciaal voor haar ('para ella') te maken is dit in de loop der tijd verbasterd naar 'pa ella'. Welke vinden jullie leuker?

Een tweetal belangrijke onderdelen bij de bereiding van paella zijn niet eetbaar. Niet eetbaar zal je zeggen? Nee, een goede stalen pan en tijd zijn essentieel, want hoe langer de smaken in het gerecht trekken hoe lekkerder.

Paella kan op ontelbaar verschillende manieren worden klaargemaakt. Zo kan een gerecht uit het zuiden van Spanje heel anders smaken dan de variant uit Catalonië, welke veel weg heeft van de mediterrane Zuid Franse keuken. Ook in de Franse havensteden Nice en Marseille is paella ongekend populair, echter zien we zien daar vaak een bereiding met erwtjes en paprika's, alhoewel traditionele Spanjaarden erwtjes in de paella als misdaad zien. Er bestond in de tijden van president Franco zelfs een kort verbod op het gebruik van erwtjes. Stel je voor dat onze koning een ingrediënt verbied in een huidig gerecht!



Een belangrijke smaakfactor bij het maken van paella is dat de rijst gekookt wordt in de bouillon van de vis- en schaaldieren of kip en konijn. Traditioneel werd dit buiten gedaan op een groot open vuur, maar dit kan natuurlijk ook perfect in jouw eigen keuken of op de barbecue. Essentieel bij alle paella's is het gebruik van de juiste rijst, de bouillon en de basis van tomate frito. Bij een juist bereidde paella is de rijst nét niet plakkerig, maar ook niet te droog en heeft hij al het vocht geabsorbeerd van de bouillon. Een Paella de Marisco is doorgaans vochtiger dan een Paella Valenciana en neigt bijna naar een risotto. Maar dat is vloeken in de kerk! Een vochtigere paella bevat minder 'soccarat'; een knapperige en smaakvolle korst die met een spatel van de bodem van de pan wordt geschraapt. Zo krijg je een heerlijk krokantje vol met smaak. Als finshing touch serveer je de paella uiteraard met wat uitgeknepen citroensap. Ook de paella kent inmiddels talloze vegetarische varianten en zijn artisjokken meestal de vervanger voor het vlees of de vis. Zo ben je bij een paella nooit beperkt tot 1 recept, integendeel!

Van een oorspronkelijk eenvoudig gerecht voor de hard werkende boeren op het land, is de paella veranderd in een feestmaaltijd. In Spanje is de bereiding van paella inmiddels een sociale zondagmiddag-gebeurtenis, veelal klaargemaakt door de mannelijke leden van de familie. Zo komen we dus toch een stapje dichterbij de naamgeving van dit gerecht. Zou het dan toch waar zijn? Dus mannen, jullie moeten aan de bak aanstaande zondag, dan kunnen de vrouwen een keer met de voetjes omhoog. Misschien verblijden zij jullie dan na het eten met een sensuele flamencodans!