Mijn favoriete taart ooit!

Binnenkort is het Moederdag en dat is natuurlijk de dag waarop wij onze moeders en schoonmoeders een beetje in het zonnetje zetten. Laten we eerlijk zijn; zonder hen waren we niet geboren en we zijn opgevoed door deze powervrouwen tot wat we nu zijn. Reden te meer om ze die ene dag per jaar eens extra te verwennen, toch?

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen: ik ben een moederskindje. Hoe stoer ik dan ook misschien lijk, niets vind ik fijner dan om de paar dagen eens te bellen met moeders.
De band met mijn moeder komt eigenlijk door mijn jeugd, waarin mijn vader voor werk heel veel in het buitenland verbleef en ik met mijn moeder alleen was. Dit wil overigens niet zeggen dat de band met mijn vader slecht is, die tijd hebben we inmiddels ruimschoots ingehaald met echte ‘mannendingen’ als voetbal kijken met een biertje er bij.

In de tijd dat ik veel met mijn moeder alleen was, is ook mijn liefde voor koken begonnen. Ik was vaak, samen met mijn moeder, in de keuken te vinden en zo keek ik alles af. Hoe zij nou bijvoorbeeld die lekkere lasagne maakte of een vers soepje, ik besloot alles na te gaan maken. Maar hoe goed ik ook oplette; een identiek gerecht zoals mijn moeder het maakte, is me nog nooit gelukt. Zelfs niet na een koks- en banketbakkersopleiding, het bleek een missie voor het leven.

Sommige recepten gaan nou eenmaal van generatie op generatie en van wie had mijn moeder die lekkere ideeën weer geleerd? Uiteraard, van haar eigen moeder! Toch heb ik in de loop der jaren één appel/perentaart weten te ontleden en deze bijna net zo lekker weten te krijgen. Ik zeg er wel bij dat dit niet het originele recept is (die heeft zowel oma als moeder nooit prijs willen geven), maar ik wil jullie mijn geïmproviseerde versie toch niet onthouden.

Wat heb je nodig behalve een beetje liefde?

-          300 gram bloem

-          Een half zakje bakpoeder

-          160 gram kristalsuiker

-          Het merg van 1 vanillestokje

-          150 gram boter (op kamertemperatuur)

-          3 eieren

-          3 grote Goudreinet appels

-          2 Conference peren

-          1 theelepel kaneel

-          Een halve theelepel anijspoeder

-          Een handje gebrande hazelnootjes

We gaan van start met het beslag. Hierbij mengen we de bloem en het bakpoeder en zeven deze even om eventuele klontjes te voorkomen.
Vervolgens roeren we de suiker, de vanille en de boter mooi glad en voegen we één voor één de eieren toe, tot er een mooie zalvige massa ontstaat. Voeg de bloem met bakpoeder toe en spatel deze door het beslag. Verdeel het beslag over een met bakpapier bekleedde springvorm of kleine bakplaat.
De appels en peren snijd je in blokjes, maak je lekker op smaak met de kaneel en mijns inziens de missing links: anijspoeder en gebrande hazelnootjes.
Het fruit verdeel je over het beslag en zorg dat dit helemaal bedekt is. Vervolgens ga je aan het kruimeldeeg beginnen.

Kruimeldeeg:

-          150 gram koude boter

-          150 gram suiker

-          200 gram bloem

Kneed de boter en de suiker door elkaar en voeg hier de bloem aan toe. Maak met je handen een wrijvende beweging en laat het deeg door je vingers ‘verkruimelen’. Zorg ervoor dat je mooie kruimels krijgt en verdeel deze over het fruit. Kneed overigens niet te lang, want dan wordt het 1 grote deegbal en wordt verkruimelen heel lastig.

Als alles verdeeld is doe je de plaat of vorm in een voorverwarmde oven van 180 graden en bak je de taart af in ongeveer 40 minuten. Dit lijkt wat aan de korte kant, maar het is juist dat smeuïge dat de taart zo lekker maakt. Ongetwijfeld weer een truc van oma, maar absoluut de moeite waard! 



Zoals jullie zien is het geen moeilijk gerecht, maar het zijn de hoeveelheden die het hem waarschijnlijk doen.

Hebben jullie ook een familierecept wat jullie willen delen? Laat het ons weten!

Eet smakelijk,

Mark